09359778980  

اطلاعات کتاب

تاب آوری و آسیب پذیری در کودکان بی خانمان

80,000 ریال

مقدمه

جمعیت خانواده‌ها و کودکان بی‌خانمان در مینه‌سوتا، روبه‌رشد است. به‌طوری‌که از سال 1991 تا 2009 میلادی میزان جمعیت‌شان سه ‌برابر شده است. این آمار در طی سال، به 14120 کودک می‌رسد. از سال‌های 2007 تا 2010، شمار کسانی که بی‌خانمانی و آوارگی را تجربه‌ کرده‌اند، در کل کشور 20 درصد افزایش یافته است که این امر خطر ابتلا به استرس‌های مزمن را در کودکان بی‌خانمان افزایش می‌دهد.

گرچه درصد مشكلات روحى و افت درسى در گروه کودکان بی‌‌خانمان بيشتر است، اما بسيارى از این كودكان که استرس و مشكلات ناشی از بی‌خانمانی را تجربه کرده‌اند، در آينده به شكوفایی رسیده و رشد و پيشرفت مى‌كنند. چگونه می‌توان این رشد و بالندگی را توجیه کرد؟

چرا برخی از کودکانی که با مشکلات مختلف و متعدد ازجمله بی‌خانمانی دست و پنجه نرم می‌کنند، مثل هم‌شاگردی‌های خود، رشد و پیشرفت می‌کنند؟ مفاهیم آسیب‌پذیری و تاب‌آوری، به ما کمک می‌کند تا بهتر به این موضوع فکر کنیم و درنهایت منجر به درک بهتری از تأثیر بی‌خانمانی در رشد و رفاه کودکان می‌شود.

آسيب‌پذيرى و بى‌خانمانى

آسيب‌پذيرى به معناى احتمال بروز مشكلاتی در تحول است. این نوع عامل خطر و آسيب‌پذيرى، شاخصه‌ی فردی يا گروهى است كه با شكست كودكان براى رسيدن به تحول طبيعى و نرمال آنان، مرتبط است. بنابراين يك عامل، می‌تواند احتمال شكست كودك در رسيدن به اهداف و استانداردهاى آكادميك را افزايش ‌دهد يا باعث ايجاد مشكل و اختلال رفتارى، منزوى شدن و ناتوانى در دوست‌يابى ‌شود. محققان تحول كودك، عوامل خطرزای زيادى را براى رفاه و سلامتى كودكان شناسايى كرده‌اند؛ از جمله:

© شاخصه‌هاى فردی كودك: مثل وزن پايين در زمان تولد، قرار داشتن در يك اقليت، قوم يا نژاد خاص.

© عوامل خطر و آْسیب‌پذیری خانوادگی؛ از جمله تک‌والدی، درآمد کم خانواده، تحصیلات پایین والدین، مشکلات روانی والدین و تعدد خواهر و برادر زیر پنج سال.

© عوامل اجتماعى؛ مثل خشونت اجتماعى يا مدارس سطح پايين.

© تجربه‌های نامطلوب زندگی؛ مثل طلاق والدین، خشونت، کودک‌آزاری، مرگ عزیزان.

هر كدام از اين عوامل آسيب‌زا و خطرزا، احتمال بروز پیامدهای منفی را برای کودکان افزایش می‌دهد. به‌ هر حال عوامل آسيب‌زا ندرتاً به تنهايى رخ مى‌دهند و معمولاً به‌طور جمعی تأثیرگذارند و ناگهان خود را نشان می‌دهند. بنابراين محققان تحول كودك، اغلب روى تأثير تركيبى و ادغامی عوامل خطر چندگانه یا خطرات جمعی تمرکز می‌کنند. خطر جمعی عمدتاً با ايجاد يك نمايه فهرست جمعى سنجيده مي‌شود. در اين حالت، تعداد عوامل خطر برای یک کودک با هم جمع زده می‌شود تا یک شماره و امتیاز خاص برای آن کودک به‌دست آید. عوامل خطر اغلب یکدیگر را همپوشانی کرده و با یکدیگر در تعامل هستند. ترکیـب این عوامل خطر در يك نمايه خاص، تصـويـر کاملی از خـطراتـى را نشان خواهند داد که به‌صورت طبيعى رخ مى‌دهد. نمايه‌هاى خطر و آسيب‌پذيرى، نسبت به عوامل خطری که به‌تنهایی بررسی می‌شوند، شاخص بهترى هستند؛ براى مثال دانستن این‌كه والدين يك کودک طلاق گرفته‌اند، اطلاعات بسیار کمی در مورد تحول آتی کودک می‌دهد، درحالی‌که عوامل دیگری هم مى‌توانند روى زندگى آتی كودك اثرگذار باشد. به‌ هر حال به دست آوردن امتياز و شماره‌ى خاصی از عوامل خطر كه توسط يك كودك تجربه مى‌شـود، ارزيابى درست‌ترى را درمورد آسیـب‌پـذیری کـودک در جریـان رشـد و تحول و نـیاز به مـداخـله را امکان‌پذیر می‌سازد.



تعداد:

    کلیه حقوق محفوظ است.

    آدرس: تهران، میدان توحید، خیابان نصرت غربی، نرسیده به خیابان خوش، پلاک 108، طبقه همکف
    021-66576397
    0935-9778980